In…state of sublime resignation everything in the shape of attachment goes away completely, except that one all-absorbing love to Him in whom all things live and move and have their being. This attachment of love to God is indeed one that does not bind the soul but effectively breaks all its bondages. (Complete Works of Swami Vivekananda, Vol. 3, Pg. 85)

…परम शरणागति की अवस्था में सब प्रकार की आसक्ति समूल नष्ट हो जाती है और रह जाती है सर्वभूतों की अन्तरात्मा और आधारस्वरूप उस भगवान्‌ के प्रति सर्वावगाहिनी प्रेमात्मिका भक्ति। भगवान्‌ के प्रति प्रेम की यह आसक्ति ही सचमुच ऐसी है, जो जीवात्मा को नहीं बाँधती, प्रत्युत उसके समस्त बन्धन सार्थक रूप से छिन्न कर देती है।

ભવ્ય આત્મસમર્પણની…સ્થિતિમાં દરેક પ્રકારની આસક્તિ સર્વાંશે વિલીન થઈ જાય છે; માત્ર જે ઈશ્વરમાં સર્વ વસ્તુઓ જીવે છે, જેમાં સંચરે છે અને જેમાં પોતાનું અસ્તિત્વ ધરાવે છે, તે ઈશ્વર પ્રત્યેનો સર્વગ્રાહી પ્રેમ જ બાકી રહે છે. ઈશ્વર ઉપરની આ આસક્તિ, વાસ્તવમાં આત્માને બંધનકર્તા નથી પરંતુ તેનાં તમામ બંધનો તદ્દન તોડી નાખે છે. (સ્વામી વિવેકાનંદ ગ્રંથમાળા ભાગ. ૩ પૃ. ૧૨૬)

…পরম নির্ভরের অবস্থায় সর্বপ্রকার আসক্তি সম্পূর্ণরূপে অন্তর্হিত হয়, কেবল সেই সর্বভূতের অন্তরাত্মা আধারস্বরূপ ভগবানের প্রতি সর্বাবগাহী ভালবাসা অবশিষ্ট থাকে। ভগবানের প্রতি এই আসক্তি জীবাত্মার বন্ধনের কারণ নয়, বরং উহা নিঃশেষে তাহার সর্ব বন্ধন মোচন করে।

అనుకూల మనోస్థితి పొందిన భక్తుడికి యిక ఏ విధమైన స్వార్థచింతా వుండబోదు. కాబట్టి అతడికి దీని మీద విరోధంలేదు. ఈ ఉదాత్త విరక్తదశలో సృష్టిస్థితిలయ కారకుడైన భగవంతుడిలో తప్ప ఇతరంలో ఆతడికి ఆసక్తి సంపూర్ణంగా నశిస్తుంది. భగవత్ప్రేమరూపమైన అనురాగం కాక బంధవిముక్తికీ అమోఘసాధనమవుతుంది. సకల బంధహేతువు కాకపోవటమే

ପରମ ନିର୍ଭରାବସ୍ଥାରେ ସର୍ବପ୍ରକାର ଆସକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଦୂର ହୁଏ; କେବଳ ସେହି ସର୍ବଭୂତର ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଓ ଆଧାରସ୍ବରୂପ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସର୍ବାବଗାହିନୀ ଆସକ୍ତି ରହିଯାଏ । ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହି ପ୍ରେମର ଆକର୍ଷଣ ଜୀବାତ୍ମାର ବନ୍ଧନର କାରଣ ନୁହେଁ, ବରଂ ତା’ର ସର୍ବବନ୍ଧନମୋଚନରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।

Total Views: 163
Bookmark(0)