Through all this suffering she [Sita] experiences, there is not one harsh word against Rama. She takes it as her own duty, and performs her own part in it. Think of the terrible injustice of her being exiled to the forest! But Sita knows no bitterness. That is, again, the Indian ideal. (Complete Works of Swami Vivekananda, Vol. 4, Pg. 76)

जीवन में सीता ने इतने कष्ट सहे, इतनी वेदनाएँ सहीं, किन्तु राम के विरुद्ध उनके मुँह से एक कठोर शब्द तक न निकला। वे उसे अपना कर्तव्य जानकर करती रहती हैं। सीता के निर्वासन के घोर अन्याय पर विचार करो। पर सीता ने यह भी सह लिया – उनके हृदय में लेशमात्र भी कट्ुता उत्पन्न नहीं हुई। यह तितिक्षा ही भारतीय आदर्श है।

સીતા આટલાં બધાં દુઃખો સહન કરવા છતાં રામ વિરુદ્ધ કદી એક પણ કડવો શબ્દ ઉચ્ચારતાં નથી. તે તેને પોતાનું કર્તવ્ય લેખે છે અને એ રીતે પોતાનો ભાગ ભજવે છે. સીતાને (સગર્ભાવસ્થામાં) વનવાસ આપ્યાના ભયંકર અન્યાયનો પ્રસંગ લો ! પણ સીતામાં કટુતા રહેતી જ નથી. ભારતીય આદર્શ આ છે. (સ્વામી વિવેકાનંદ ગ્રંથમાળા ભાગ. ૫ પૃ. ૧૪૧)

তিনি এত দুঃখ সহিয়াছেন, কিন্তু রামের উদ্দেশ্যে একটি কর্কশ বাক্যও তাঁহার মুখ দিয়া কখনও নির্গত হয় নাই। এ-সকল দুঃখকষ্ট সহ্য করাকে তিনি নিজ কর্তব্য বলিয়া ভাবিয়াছেন এবং স্থির শান্তভাবে উহা সহ্য করিয়া গিয়াছেন। অরণ্যে সীতার নির্বাসন-ব্যাপার তাঁহার প্রতি কি ঘোর অবিচার ভাবিয়া দেখুন, কিন্তু সেজন্য তাঁহার চিত্তে বিন্দুমাত্র বিরক্তি নাই। এইরূপ তিতিক্ষাই ভারতের বিশেষত্ব ৷

దుర్భర కష్టాలు అనుభవించే సమయంలో కూడా ఆమె నోటివెంట రాముణ్ణి గురించి ఒక్క కటువైన మాటకూడా వెలువడలేదు. అంతా తన విధిగా భావించి, తన పాలును నిర్వర్తించింది. ఆమెను అరణ్యంలో వదలివెయ్యటం ఎంత ఘోరన్యాయమో ఆలోచించండి. కాని ఆమెలో ఏమాత్రం పరుషత లేదు. అదీ భారతీయాదర్శమే.

ସେ [ସୀତା] ଏତେ ଦୁଃଖ ସହିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ରାମଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପଦେ କର୍କଶ କଥା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ କଦାପି ନିର୍ଗତ ହୋଇ ନାହିଁ । ସେ ଏହିସବୁ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ସହ୍ୟ କରିବାକୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ଧରି ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ଥିର ଶାନ୍ତଭାବରେ ତାହା ସହ୍ୟ କରିଯାଇଥିଲେ । ସୀତାଙ୍କୁ ଅରଣ୍ୟରେ ନିର୍ବାସନ କରିବା ବିଷୟ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି କି ଘୋର ଅବିଚାର ତାହା ଭାବି ଦେଖନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କ ମନରେ ବିନ୍ଦୁମାତ୍ର ବିରକ୍ତି ଭାବ ଉଦିତ ହୋଇ ନାହିଁ । ଏହିପରି ତିତିକ୍ଷା ହିଁ ଭାରତର ବିଶେଷତ୍ଵ ।

Total Views: 87
Bookmark(0)