Two ideals of truth are in our scriptures; the one is, what we call the eternal, and the other is not so authoritative, yet binding under particular circumstances, times, and places. The eternal relations which deal with the nature of the soul, and of God, and the relations between souls and God are embodied in what we call the Shrutis, the Vedas. (Complete Works of Swami Vivekananda, Vol. 3, Pg. 248)

हमारे शास्त्रों में सत्य के दो आदर्श हैं । पहला वह है, जिसे हम सनातन सत्य कहते हैं; और दूसरा वह, जो पहले की तरह प्रामाणिक न होने पर भी, विशेष विशेष देश, काल और पात्र पर प्रयुज्य है । श्रुति अथवा वेदों में जीवात्मा और परमात्मा के स्वरूप का पारस्परिक सम्बन्ध वर्णित है।

આપણા ધર્મગ્રંથોમાં સત્ય અંગેના બે આદર્શો છે; એક છે જેને આપણે સનાતન કહીએ છીએ તે અને બીજો એટલો પ્રમાણભૂત ન હોવા છતાં વિશિષ્ટ સંજોગોમાં, વિશિષ્ટ સમયે અને વિશિષ્ટ સ્થળે એ બંધનકારક હોય છે. જીવ અને ઈશ્વરના સ્વરૂપનું નિરૂપણ કરનારા સનાતન સંબંધો તેમજ જીવ અને ઈશ્વર વચ્ચેના સંબંધો, જેને આપણે શ્રુતિઓ કહીએ છીએ, જેને વેદ કહીએ છીએ તેમાં સમાવિષ્ટ કરવામાં આવ્યા છે. (સ્વામી વિવેકાનંદ ગ્રંથમાળા ભાગ. ૪ પૃ. ૧૩૨)

আমাদের শাস্ত্রে দ্বিবিধ সত্য উপদিষ্ট হইয়াছ । প্রথমটি সনাতন সত্য; দ্বিতীয়টি প্রথমোক্তের ন্যায় ততদূর প্রামাণিক না হইলেও বিশেষ দেশকালপাত্রে প্রযোজ্য। সনাতন সত্য— জীবাত্মা ও পরমাত্মার স্বরূপ এবং উহাদের পরস্পর সম্বন্ধের বিষয় শ্রুতি বা বেদে লিপিবদ্ধ আছে।

సత్యంయొక్క రెండు ఆదర్శాలు మన శాస్త్రాలలో ఉన్నాయి. ఇందులో ఒకదాన్ని సనాతనమనీ, రెండవదాన్ని అంత ప్రామాణికమైంది కాదనీ, ఐనా కొన్ని దేశకాల పరిస్థితులలో అది విధిగా అనుసరిం చవలసిందే అనీ మనమంటున్నాం. జీవుడు, ఈశ్వరుడు వీరి స్వభావాలను గురించి, జీవాత్మ, పరమాత్మలకున్న సంబంధాన్ని గూర్చి, శ్రుతులు, లేక వేదాలు అనే వానివల్ల తెలుస్తోంది.

ଆମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିବିଧ ସତ୍ୟର ବିଷୟ ଉପଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି । ପ୍ରଥମଟି ସନାତନ ସତ୍ୟ; ଦ୍ୱିତୀୟଟି ପ୍ରଥମୋକ୍ତ ସତ୍ୟ ପରି ସେତେଦୂର ପ୍ରାମାଣିକ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ବିଶେଷ ଦେଶ-କାଳ-ପାତ୍ର ପ୍ରତି ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ । ଜୀବାତ୍ମା ଓ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସ୍ବରୂପ ଏବଂ ଏମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର ସମ୍ବନ୍ଧର ବିଷୟ ଶ୍ରୁତି ବା ବେଦରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି ।

Total Views: 127
Bookmark(0)